رئیس هیئت مدیره انجمن کشت فراسرزمینی و کمیسیون کشاورزی

دوره دهم اتاق بازرگانی صنایع معادن و کشاورزی ایران

ژنرال های اقتصادی و حلاوت پیروزی

عامه مردم را در این روز های سخت جنگ و آثار مخرب آن شنیدن خبرهایی از تلافی قدرتمند موشک های شلیک شده کشور به اهدافی کمتر از موارد مشابه در سرزمین های اشغالی و کشورهای میزبان سلطه گران جنایت کار آمریکایی تا حدی آرامش می بخشد و امید به پایان ظلم که امید اصلی ظهور حضرت ولی عصر عجل الله تعالی فرجه الشریف است .

با زاویه دید نظامیان هم شاید پیروزی از اقدامات دیگری باشد و فتح الفتوح سیاست مداران هم متفاوت تر .

از دید فعالان اقتصادی و بنده آموزنده اقتصاد یک اقدام مهم و موثر می توانست پیش از این ها کمر ظالم را بشکند و آن تمرکز بر روی حذف دلار .

از منظر اثر گذاری حجم تجارت ایران در تجارت جهانی ، این اقدام قبل از تجاوز وحشیانه مسافران جزیره آدمخوارها قطعا خیالی دور از ذهن بود و بخصوص در شرایط تحریم ظالمانه اقتصادی بر علیه ایران . لیکن امروز که کنترمی تواند کمتر از یک ماه تورم یک درصدی در اقتصاد جهانی ایجاد کند ، پس می تواند با حذف دلار در 20 درصد تجارت جهانی نفت موثر باشد و این 20 درصد اثر چند برابری دارد چرا که در مقابل ارزش 20 درصدی نفت ، معادل 20 درصد کالا نیز باید به کشورهای صادرکننده نفت تحویل شد .

شاید بخشی و مقدماتی از حذف پترودلار باشد ولی شادی اصلی ملت ایران و ملت های آزاده ستم دیده و سرزمین های اشغال شده توسط سلطه گران چه در سواحل شرقی مدیترانه و چه در سواحل جنوبی خلیج فارس ، حاکمیت غیر دلار بر تجارت هر کالای عبوری از تنگه هرمز باشد .

این مهم نیاز به مشارکت دیگر کشورهای دارای قدرت اقتصادی از جمله اعضاء بریکس ، اعضاء شانگهای ، اعضاء اکو و آ سه آن دارد تا ضربه کاری محقق شود و حتی اتحادیه اروپا . اما چه عاملی مانع این همگرایی شده است ؟

منافع اقتصادی و سیاسی حاکمیت ارز ملی یک کشور بر اقتصاد منطقه ای و جهانی بر کسی پوشیده نیست و در این گردنه سخت عبور از حاکمیت دلار ، هر کشوری به دنبال جایگزینی ارز ملی خود بر تجارت جهانی می باشد .

این که آیا حتما باید یک ارز از یک قدرت اقتصادی مبنای تجارت جهانی باشد خود جای بحث است ولی شاید پس از جشن نابودی اقتصاد بیمار و بدهکار آمریکا بتوان در این رابطه نتایج بهتری را حاصل نمود .

واقعیت امروز این است که نه اتحادیه اروپا و نه روسیه و نه هند و ایران ، هیچ کدام به تنهایی توان جایگزینی پول ملی خود بجای دلار را ندارند و حتی پوند بریتانیای کبیر و پیشتازی یوآن شاید !

ولی آیا جایگزینی یوآن بجای دلار ، از چاله درآمدن و به چاه افتادن نیست ؟

به باور بسیاری ، نیت پنهان روباه پیر در خروج انگلستان از اتحادیه اروپا برای تقسیم نکردن قدرت بالانسری احتمالی که می توانست برای پوند جایگزین دلار داشته باشد بود ولی واقعیت این است که توان ناکافی پوند و یورو حتی بصورت مشترک ، جایگزین دلارهای بدون پشتوانه در سطح جهانی نخواهد بود .

از سوی دیگر روسیه علی رغم ذخایر و منابع بسیار و وسعت جغرافیایی برتر خود تلاش هایی که در سال های اخیر به بهانه عبور از تحریم های غرب در جاری سازی و کاربردی کردن میرکارت های روبلی در بیش از 80 کشور داشته است لیکن توان و پشتوانه لازم برای نقش آفرینی روبل در عرصه بین الملل را نداشته و تجربه حاکمیت روبل در اوراسیا کفاف این سودای بزرگ  را ندارد و هنوز فاصله بسیار است با جایگزینی روبل با دلار بی پشتوانه .

بعد از 1947 تجربه خالی فروشی پول ملی و دلار عامل اصلی سلطه گری و تقویت خوی توحش و ظلم گستری شغال های همنشین با سگ های زرد شده است که با چک بی محل خود نه تنها حاکم بازارهای جهانی شده اند بلکه خود را صاحب جان جهانیان می دانند .

هم راستایی هند و دیگر مستعمرات سابق و مشترک المنافع امروز بعنوان کشورهایی با جمعیت و اقتصاد رو به رشد ، با سیاست های بریتانیا و قرار گرفتن در مسیر منویات روباه پیر ، قطعا حذف دلار را به جایگزینی یوآن و چین ترجیح نمی دهد و پیمان همکاری های اقتصادی با اتحادیه اروپا در فوریه جاری نیز موید این نقشه های پنهان می باشد .

توجه به دیگر اقتصادهای در مراتب بعدی کم اهمیت نیست ولی نقش امروزی و الزام به تجارت با غیر دلاری اقلام عبوری از تنگه هرمز ، قطعا از توان اقتصادی ژاپن ، کانادا ، مکزیک و حتی آلمان و فرانسه موثر تر است در حذف دلار و شنیدن شکستن استخوان های سلطه گران .

در نهایت تصمیم مهم این است که ابتدا به زیر کشیدن دلار مهم است و سپس ارز جایگزین ؟

یا تعیین ارز مشترک جایگزین و سپس به زیر کشیدن دلار ؟

شادی دل ملت شهید داده ایران و وارثان ویرانی های تهاجم وحشیانه آمریکا حتی در ویتنام ، عراق ، افغانستان و مبارزان چاویستایی ، در جای خود نشستن سگ زرد است و تنها حذف دلار از تجارت جهانی با اهرم تنگه هرمز می تواند این مهم را محقق سازد  و این مهم زمان مصرف دارد و تا قیامت این شمشیر تیز و برنده نیست .

من و رسانه ها